| تبليغات | X |
 |
 |
|
| """فرياد نزن اي عاشق من صدايت را درون قلب خود مي شنوم """ |
این غزل ها همه مستند ببخشید مرا همگی باده پرستند ببخشید مرا اگر این گونه پریشان زده و بی تابند بال و پر سوخته هستند ببخشید مرا این غزل ها که پر از عشق و جنونند همه حرمت عقل شکستند ببخشید مرا پیش از انی که بیایی همه عاقل بودند لحظه ای با تو نشستند و ببخشید مرا
|
|
+ نوشته شده در
سیزدهم مرداد 1386ساعت 20 توسط سحر |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
من با تو زنده بودم اما خبر نداشتی
رفتی و توی قلبم یادت را جا گذاشتی روی تموم حرفات یک دفعه پا گذاشتی بی تو کودوم ستاره پا به شبم بزاره ابر کودوم اسمون رو تشنگی ام بباره بی تو چی مونده با من جز یک صدای خسته جز یک نگاه خاموش جز یک دل شکسته بال و پرم بودی خبر نداشتی تاج سرم بودی خبر نداشتی سایه به سایه هر طرف که بودم همسفرم بودی خبر نداشتی پر زدی و ندیدی بال سفر نداشتم گفتی رها شو اما من دیگه پر نداشتم کوه غم را رو شونم دیدی و بر نداشتی من با تو زنده بودم اما خبر نداشتی |
| پیوندهای روزانه |
|
ایول سایت آرشیو پیوندهای روزانه |
|
RSS
|
